Drie dagen geleden kreeg ik het aanbod om mee te gaan joggen. Het zou een soort sociale gelegenheid zijn met een groep van zo'n zeventig mensen. Ze waren bijna allemaal de 40 of de 50 gepasseerd maar zagen er in hun korte broekjes en belachelijke zweetbandjes toch best fit uit. Zeker fitter dan mij, het was al meer dan een jaar geleden dat ik nog eens langer dan 20 minuten had gelopen, wat toen ook eenmalig was. Maar ik besloot dus te volgen, een uur lang, in de bergen, in de snelle groep, niet in de iets tragere.
Die mensen lopen waarschijnlijk al heel hun leven voor stieren uit, wat een plaatselijk gebruik is, want ze stoppen voor niets. ikzelf kon na een half uur lopen ook niet meer stoppen, ik had heel graag gestopt hoor, maar we liepen door de bergen buiten de stad, ik zou totaal verdwaald zijn gelopen had ik gestopt.
Al dat bergop en bergaf geloop moet iets met mijn rechtervoet gedaan hebben, want ik kan hem al drie dagen niet meer gebruiken bij het wandelen. Jawel, het gebruik van de rechtervoet is inderdaad cruciaal bij het wandelen, én wandelen is in Pamplona de belangrijkste manier van verplaatsing.
Dansen doet vreemd genoeg geen pijn. "Dans dan toch van locatie naar locatie" zeggen ze dan. Nee dank u. Het zal op de tanden bijten worden en hopen dat mijn voet morgen weer beter is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten