mijn fiets Francine Chiquitin

Vorige week kocht ik mijn eerste fiets in Pamplona. Een heel erg old school race-model van Peugeot. Zelfs de bleke groene kleur ademt de ouderwetse mode van de late jaren 70. Wanneer de fiets vermoedelijk werd gebouwd. Het is een klein fietje, of toch zeker voor mij. gezien het een koersfiets is, waarbij je sowieso krom over je stuur hangt, valt het bij mij extra op dat hij wat te klein is. Mijn stuur en zadel kunnen niet hoger geplaatst worden, dus het zicht is waarschijnlijk nogal komisch.


Na enkele korte ritjes had ik al door dat Pamplona geen fietsvriendelijke stad is. Er zijn bijna geen fietspaden, enkel wat onduidelijke lijnen die ergens midden op een voetpad staan geschilderd. Autos stoppen niet voor fietsers, ook niet voor voetgangers eigenlijk, als ze al stoppen is het meestal ergens midden op, of voorbij het zebrapad. Maar iedereen lapt de verkeersregels zowat aan zijn laars. Gisteren voelde ik me heel onnozel omdat ik als enige voor een rood licht in een straat zonder autos bleef staan. Naast het verkeerslicht stonden vijf politieagenten en toch staken ongeveer tien mensen de straat over toen het rood was... op z'n minst vreemd.


Maar om terug te komen op mijn fiets: Het is een fantastische fiets. ik moet pas twintig minuten later naar school vertrekken, alle punten van de stad zijn bereikbaar binnen een korte tijd en ik ben sinds ik hem heb niet meer telaat gekomen. Wat eigenlijk soms een nadeel is, want als je hier met iemand afspreekt en je komt op het afgesproken uur, kan je soms een half uur of een uur wachten op de anderen.


Minder goed nieuws is dat ik boven een discotheek woon, en mijn fiets vrijdagochten in elkaar getrapt terugvond. Ik ben nog niet langs een fietsendokter kunnen passeren, maar afgezien van het stuur dat scheef staat en de vork die wat verbogen is, lijkt te enige permanente schade zich tot het voorwiel te beperken.
Ik nam mijn fiets al bijna dagelijks mee in de veel te kleine lift om hem 'snachts veilig te houden, nu weet ik dat ik dat echt altijd moet doen. Ik weet nu ook dat er hier een Spanjaar rondloopt die een sjot onder zijn gat verdient.